Υπάρχουν σχολικές εκδρομές που απλώς προσφέρουν μια παύση από τα μαθήματα, και υπάρχουν και εκείνες που χαράζουν την ψυχή των μαθητών, αλλάζοντας τον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο και την καταγωγή τους. Η πρόσφατη τετραήμερη επίσκεψη των μαθητών του σχολείου μας στην Αθήνα ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, η ελληνική πρωτεύουσα έγινε το σκηνικό μιας μοναδικής διαδρομής που ένωσε το ένδοξο παρελθόν, το θεσμικό παρόν και το δημιουργικό μέλλον των παιδιών μας.

Στο άδυτο της Δημοκρατίας: Η επίσκεψη στη Βουλή των Ελλήνων

Η εκδρομή ξεκίνησε με τον πιο επίσημο και συγκινητικό τρόπο: μια επίσκεψη στο Μέγαρο της Βουλής των Ελλήνων. Για παιδιά που μεγαλώνουν μακριά από την πατρίδα, το να διασχίζουν το κατώφλι του παλαιού Παλατιού δεν είναι απλώς μια ξενάγηση, αλλά μια πράξη σύνδεσης με τη δημοκρατική τους ταυτότητα.

Η κορυφαία στιγμή της επίσκεψης ήταν η 7λεπτη παρουσία των μαθητών στα θεωρεία της Αίθουσας της Ολομέλειας. Εκείνη την ώρα, οι μαθητές αν και απλοί παρατηρητές, ένιωσαν τον παλμό της αίθουσας, είδαν από κοντά τον χώρο όπου λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις για τη χώρα και εισέπραξαν τον σεβασμό των εκπροσώπων του έθνους. Η σιωπή και το δέος που επικράτησε στα θεωρεία μαρτυρούσαν τη σημασία που είχε για τα παιδιά αυτή η βιωματική επαφή με το κέντρο της ελληνικής πολιτείας.

Από τον Ιερό Βράχο στο σύγχρονο «Στολίδι» του πολιτισμού

Το οδοιπορικό συνεχίστηκε με την απαραίτητη προσκυνηματική επίσκεψη στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Η ανάβαση στον Παρθενώνα και η περιήγηση στο παγκοσμίου φήμης Μουσείο της Ακρόπολης επέτρεψαν στους μαθητές να δουν την ιστορία που διδάσκονται στα θρανία να ζωντανεύει μπροστά τους.

Όμως, η Αθήνα δεν είναι μόνο αρχαία μάρμαρα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, η ομάδα κατευθύνθηκε προς το Εθνικό Θέατρο. Το κτίριο-κόσμημα χτισμένο στα τέλη του 19ου αιώνα με σχέδιαbte του Ερνέστου Τσίλλερ προκάλεσε τον θαυμασμό όλων, χαρακτηρίζοντάς το ως ένα «πραγματικό στολίδι». Εκεί παρακολούθησαν τον «Βυσσινόκηπο» του Άντον Τσέχοφ, μια παράσταση που τους εξέπληξε με τη μοντέρνα και διαδραστική της προσέγγιση.

Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε στους μαθητές η κοινωνική ευαισθησία του Εθνικού Θεάτρου, καθώς η βραδιά ήταν αφιερωμένη στην προσβασιμότητα, με ταυτόχρονη διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα και υπότιτλους. Αυτό το μάθημα συμπερίληψης ήταν ίσως εξίσου σημαντικό με το ίδιο το έργο. Μετά την παράσταση, ακολούθησε μια μεγάλη βόλτα, όπου τα παιδιά, σε μια αυθόρμητη ανάλυση, συζήτησαν τους προβληματισμούς και τα συναισθήματα που τους γέννησε το έργο, βαθμολογώντας την εμπειρία με υψηλούς βαθμούς.

Ζώντας την Αθήνα: Μουσική, γεύσεις και παρέα

Εκτός από τα μουσεία και τα θέατρα, η εκδρομή είχε και το πρόσωπο της καθημερινής Αθήνας. Με «στρατηγείο» το ξενοδοχείο «Πάρνων» στην περιοχή της Ομόνοιας, οι μαθητές έγιναν μια δεμένη ομάδα. Οι βραδιές στις ταβέρνες της Πλάκας και του Ψυρρή (όπως στην ιστορική «Καπνικαρέα») μετατράπηκαν σε γλέντια που θα μείνουν αξέχαστα.

Μια από τις πιο όμορφες στιγμές της εκδρομής εκτυλίχθηκε όταν ένας από τους μαθητές μας, παίρνοντας την κιθάρα από τους επαγγελματίες μουσικούς, άρχισε να παίζει και να τραγουδά. Το κέφι μεταδόθηκε αστραπιαία, με όλη την ομάδα να χορεύει και να τραγουδά, κερδίζοντας το χειροκρότημα όλων των θαμώνων. Ήταν η στιγμή που η νεανική ενέργεια συνάντησε την ελληνική παράδοση. Και βέβαια, δεν έλειψαν οι μικρές απολαύσεις, όπως οι νυχτερινές παραγγελίες για κρέπες και οι βόλτες με θέα τη φωτισμένη Ακρόπολη, που ολοκλήρωσαν το «California Dream» της παρέας.

Η φωνή των μαθητών: Το ραδιοφωνικό project και η τραγωδία των Τεμπών

Παρά το κέφι, οι μαθητές μας έδειξαν και ένα πρόσωπο βαθιάς ωριμότητας και κοινωνικής συνείδησης. Μέσω της συμμετοχής τους στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Ραδιοφώνου, παρουσίασαν ένα συγκλονιστικό τραγούδι για την τραγωδία των Τεμπών, σε στίχους της Χριστίνας Πουλάη και μουσική της Ελευθερίας Τσίκου, καθώς και ένα podcast για τις προκλήσεις της εφηβείας.

Ο σύνδεσμος ψηφοφορίας ακροατών είναι: https://vote.europeanschoolradio.eu/vote/3

1. 13499: Χαμένη στις ράγες του τρένου (το τραγούδι)
2.13500.:Η Εφηβεία ( podcast).

«Είναι ο δικός μας τρόπος να συμμετέχουμε κι εμείς, παρόλο που ζούμε μακριά. Δεν μπορούμε να πάμε στις πορείες, οπότε αυτός είναι ο δικός μας τρόπος να διαμαρτυρηθούμε και να δείξουμε ότι δεν ξεχνάμε», δήλωσαν με συγκίνηση. Η προσπάθειά τους αυτή, που έγινε με πενιχρά μέσα αλλά με τεράστια ψυχή, αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα της ποιότητας των νέων μας.

Ένας επίλογος που μοιάζει με υπόσχεση

Όταν ήρθε η ώρα της επιστροφής, το κλίμα ήταν γλυκόπικρο. Το μόνο «αρνητικό» της εκδρομής, όπως είπαν οι ίδιοι οι μαθητές, ήταν ότι κράτησε πολύ λίγο.

Ο υπεύθυνος της εκδρομής συνόψισε το νόημα αυτού του ταξιδιού με λίγα, αλλά δυνατά λόγια: «Αν δεν γνωρίσουμε και δεν αγαπήσουμε τις ρίζες μας, δεν μπορούμε να σταθούμε ποτέ ως πολίτες του κόσμου». Η εκδρομή στην Αθήνα πέτυχε ακριβώς αυτό: να δημιουργήσει μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ των παιδιών, της πατρίδας τους και της πολιτιστικής τους ταυτότητας.

Θέλουμε να εκφράσουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Διευθυντή του σχολείου, κ. Ελευθεριάδη, και τους εκπαιδευτικούς κ. Βαμπούλα και κ. Παυλή, που με την αφοσίωση και τη φροντίδα τους έκαναν αυτό το ταξίδι δυνατό. Επέστρεψαν όλοι με γεμάτες μπαταρίες, φωτεινά χαμόγελα και την υπόσχεση ότι τέτοιες δράσεις θα επαναληφθούν, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα του ελληνισμού στις καρδιές των νέων μας.

Εδώ μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την συνέντευξη: