Η ευρωπαϊκή εβδομάδα ολοκληρώθηκε με διαφορετικά συναισθήματα για τις ελληνικές ομάδες. Η ΑΕΚ έκανε το χρέος της και με επαγγελματική προσέγγιση εξασφάλισε την πρόκριση στην επόμενη φάση του Conference League, την ώρα που ο Άρης γνώριζε έναν ακόμη πρόωρο και πικρό αποκλεισμό, συνοδευόμενο από αποδοκιμασίες και έντονη εσωστρέφεια.

ΑΕΚ: Με ψυχραιμία, βάθος και χαρακτήρα – συνεχίζει το ευρωπαϊκό ταξίδι

Η αποστολή της ΑΕΚ στην Ουγγαρία έκρυβε παγίδες, όμως η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς έδειξε ωριμότητα και πνευματική ετοιμότητα. Παίζοντας με καθαρό μυαλό και εστίαση στο στόχο, κράτησε το 0-0 απέναντι στη Χάποελ Μπερ Σεβά και σε συνδυασμό με τη νίκη της στο πρώτο παιχνίδι (1-0), εξασφάλισε την πρόκριση στην επόμενη φάση του θεσμού.

Παρά την αφλογιστία στην τελική προσπάθεια και τις χαμένες ευκαιρίες –με αποκορύφωμα τα δοκάρια του Πιερό και τις επεμβάσεις του Ελιάσι–, η ΑΕΚ έλεγξε το ρυθμό, δεν απειλήθηκε ουσιαστικά και έδειξε ότι διαθέτει τακτική συνέπεια και εναλλακτικές λύσεις στον πάγκο.

Ο Πέτρος Μάνταλος ήταν ο απόλυτος ηγέτης, λειτουργώντας ως “κόφτης” αλλά και δημιουργός, ενώ ο Ρομπέρτο Περέιρα πραγματοποίησε μία ακόμη γεμάτη εμφάνιση, αποδεικνύοντας ότι έχει πολλά να προσφέρει. Το ντεμπούτο του Ραζβάν Μαρίν έδωσε πνοή, με τον Ρουμάνο να δείχνει ένταση, ποδοσφαιρικό θράσος και αγωνιστικό νεύρο.

Στο τακτικό σκέλος, ο Νίκολιτς διατήρησε το 4-4-2 με ρόμβο, ποντάροντας στη χημεία των Μουκουντί-Ρέλβας στην άμυνα και δίνοντας στον Ζίνι και τον Κοϊτά ρόλο πίεσης μπροστά. Παρά το γεγονός πως η Ένωση δεν βρήκε γκολ, διαχειρίστηκε άψογα το ματς και έδειξε ότι, παρότι ακόμα “χτίζεται”, διαθέτει πειθαρχία και κεντρικό σχέδιο.

Ο επόμενος αντίπαλος θα είναι ο Άρης Λεμεσού, με την ΑΕΚ να καλείται να συνεχίσει το ευρωπαϊκό της μονοπάτι απέναντι σε μία σκληροτράχηλη κυπριακή ομάδα.

Άρης: Ευρωπαϊκή κατάρρευση και κρίση εμπιστοσύνης

Αντίθετα, η εικόνα του Άρη ήταν απογοητευτική. Παρά την προσπάθεια στη ρεβάνς με την Αράζ, οι Θεσσαλονικείς πλήρωσαν τα λάθη τους, τον κακό σχεδιασμό και τις αμυντικές αδυναμίες. Το τελικό 2-2 στο «Κλεάνθης Βικελίδης» δεν αρκούσε για να ανατραπεί η ήττα 2-1 από το πρώτο ματς, με τον Άρη να αποχαιρετά από νωρίς τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Οι φίλαθλοι ήταν εμφανώς απογοητευμένοι, με αποδοκιμασίες και έντονη αντίδραση προς τους παίκτες. Το σύνθημα “ντροπή ντροπή, εμείς αν θα παίζαμε θα είχαμε ψυχή” αποτυπώνει την απογοήτευση, αλλά και τη δυσπιστία απέναντι στο νέο πρότζεκτ που ξεκίνησε με τον Μαρίνο Ουζουνίδη στον πάγκο.

Ο Άρης εμφανίστηκε ανέτοιμος, αγωνιστικά ασύνδετος και χωρίς συνοχή. Παρότι έπαιξε για μεγάλο χρονικό διάστημα με αριθμητικό πλεονέκτημα, δεν κατάφερε να διασπάσει αποτελεσματικά την άμυνα των Αζέρων. Ο Ουζουνίδης πήρε την ευθύνη, τονίζοντας πως είναι αδύνατο μια ομάδα που χτίζεται σε δύο εβδομάδες να βγάζει αυτοματισμούς και σταθερότητα.

Ακόμη και έτσι, η εικόνα του Άρη στο πρώτο ημίχρονο –με δύο γκολ παθητικό και αμυντικά λάθη που θύμιζαν προετοιμασία– δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα έλλειψης χρόνου, αλλά και κακού στησίματος. Το ξέσπασμα στο δεύτερο μέρος, με τα γκολ των Φαμπιάνο και Μόντσου, δεν ήταν αρκετό.

Ο αποκλεισμός αφήνει πληγές, ερωτήματα και την ανάγκη για άμεση ανασυγκρότηση. Ο Άρης μένει εκτός Ευρώπης για ακόμη μια χρονιά, παρά τις προσδοκίες και τις μεταγραφικές επενδύσεις.

Δύο πρόσωπα, δύο διαδρομές

Η χθεσινή βραδιά ανέδειξε δύο διαφορετικά πρόσωπα του ελληνικού ποδοσφαίρου: Την ΑΕΚ που, αν και ανέτοιμη σε πολλούς τομείς, δείχνει να χτίζει πάνω σε στέρεες βάσεις, και τον Άρη που προσπαθεί να βρει τα πατήματά του μέσα σε συνθήκες πίεσης, ανυπομονησίας και υψηλών απαιτήσεων.

Η πρόκριση της ΑΕΚ της δίνει χρόνο, αυτοπεποίθηση και μία ακόμη ευκαιρία να ωριμάσει ευρωπαϊκά. Ο αποκλεισμός του Άρη, από την άλλη, λειτουργεί ως καμπανάκι – όχι μόνο για την τεχνική ηγεσία, αλλά για ολόκληρο τον οργανισμό. Η σεζόν είναι μπροστά, όμως το καλοκαίρι του Άρη μόλις έγινε πολύ πιο δύσκολο.